Η πρόσφατη είδηση για την απόφαση της Υπηρεσίας Προστασίας Περιβάλλοντος των ΗΠΑ (EPA) να ανακαλέσει τη νομική βάση για τη ρύθμιση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα έχει προκαλέσει παγκόσμιο προβληματισμό. Η κίνηση αυτή, που χαρακτηρίζεται ως η μεγαλύτερη πράξη απορρύθμισης...

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του AP News και του PBS NewsHour, η κατάργηση αυτών των κανονισμών συνδέεται άμεσα με την αύξηση των θανάτων από τη ζέστη και την επιδείνωση χρόνιων παθήσεων, όπως το άσθμα. Η Dr. Lisa Patel, εκτελεστική διευθύντρια της Ιατρικής Κοινοπραξίας για το Κλίμα και την Υγεία, επισημαίνει ότι η απόφαση αυτή δίνει προτεραιότητα στα κέρδη των εταιρειών πετρελαίου έναντι της υγείας των παιδιών. Η σύγκρουση μεταξύ οικονομικών συμφερόντων και βιολογικής επιβίωσης δεν είναι πλέον ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αλλά η καθημερινή μας πραγματικότητα.

Σε αυτό το εκρηκτικό πολιτικό σκηνικό, η τέχνη του κινηματογράφου έρχεται να λειτουργήσει ως καθρέφτης και κριτική φωνή. Η ταινία «Η Πλημμύρα» (The Flood), που προβλήθηκε στο EcoFrames Festival, αποτελεί μια συγκλονιστική αλληγορία για τη σημερινή κατάσταση. Το φιλμ τοποθετεί τον θεατή στο κέντρο μιας τηλεοπτικής συζήτησης, όπου οι πολιτικοί αναλώνονται σε μια χαοτική συμφωνία συγκρουόμενων ιδεολογιών.

Η ταινία του EcoFrames Festival αναδεικνύει το παράδοξο: ενώ οι ηγέτες παλεύουν για το ποιος θα επικρατήσει στη ρητορική σκακιέρα, η «παλίρροια» της κλιματικής αλλαγής σκάει με ορμή στις ακτές της πραγματικότητας. Μέσα από τη σάτιρα και την έντονη σκηνοθεσία, το «The Flood» μας καλεί να αναρωτηθούμε αν ο πολιτικός λόγος έχει πλέον αποκοπεί τελείως από τις ανάγκες του πλανήτη και των ανθρώπων του.

Η σύνδεση της ταινίας με τις τρέχουσες εξελίξεις στις ΗΠΑ είναι παραπάνω από προφανής. Όπως στην ταινία οι φωνές των ομιλητών καλύπτουν τον ήχο του νερού που ανεβαίνει, έτσι και στην πραγματικότητα, οι θεσμικές αλλαγές επιχειρούν να αποσιωπήσουν τα επιστημονικά δεδομένα. Το EcoFrames Festival παραμένει πιστό στην αποστολή του να παρουσιάζει έργα που όχι μόνο ενημερώνουν, αλλά και αφυπνίζουν τον πολίτη απέναντι στην περιβαλλοντική αδικία.

Σε έναν κόσμο όπου οι κανονισμοί προστασίας υποχωρούν, ο κινηματογράφος παραμένει ένα από τα τελευταία οχυρά της αλήθειας. Η ελπίδα βρίσκεται στη συνειδητοποίηση ότι η πραγματικότητα δεν μπορεί να αγνοηθεί για πάντα, και ταινίες όπως «Η Πλημμύρα» μας προετοιμάζουν για τη στιγμή που οι λέξεις δεν θα είναι πια αρκετές.

Επιπλέον Πλαίσιο

Τον Απρίλιο του 2020, η Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος υπό τη διοίκηση Τραμπ εξασθένισε επίσημα μια σημαντική νομική αιτιολόγηση για τη ρύθμιση του υδραργύρου και άλλων τοξικών αέριων ρύπων από σταθμούς παραγωγής ενέργειας. Η απόφαση αυτή στοχοποίησε τα Πρότυπα για τον Υδράργυρο και τις Τοξικές Ουσίες του Αέρα, δηλώνοντας ότι δεν ήταν πλέον κατάλληλο και απαραίτητο να ρυθμίζονται αυτές οι εκπομπές, επειδή το κόστος συμμόρφωσης για τη βιομηχανία υποτίθεται ότι υπερτερούσε των άμεσων οφελών για τη δημόσια υγεία. Αν και η κίνηση αυτή δεν κατήργησε αμέσως τα ίδια τα πρότυπα, αφαίρεσε τη νομική βάση που τα προστάτευε από δικαστικές προσφυγές, δημιουργώντας ένα σημαντικό ρυθμιστικό κενό προς όφελος των συμφερόντων των ορυκτών καυσίμων.

Ο νέος υπολογισμός της Υπηρεσίας απέκλεισε τα παράπλευρα οφέλη, δηλαδή τις έμμεσες θετικές επιπτώσεις στην υγεία που προκύπτουν όταν η μείωση ενός ρύπου μειώνει ταυτόχρονα άλλους, όπως την αιθάλη και το οξείδιο του αζώτου. Επιστημονικοί εμπειρογνώμονες και περιβαλλοντικές οργανώσεις επέκριναν αυτή τη μεθοδολογία, σημειώνοντας ότι η υπηρεσία αγνόησε δισεκατομμύρια δολάρια σε εξοικονόμηση δαπανών υγείας που σχετίζονται με την πρόληψη χιλιάδων πρόωρων θανάτων και κρίσεων άσθματος. Οι περιβαλλοντολόγοι υποστήριξαν ότι πρόκειται για μια στρατηγική προσπάθεια υπονόμευσης του Νόμου για τον Καθαρό Αέρα και περιορισμού της μελλοντικής ικανότητας της κυβέρνησης να καταπολεμήσει την κλιματική αλλαγή, καθιστώντας δυσκολότερη την αιτιολόγηση νέων περιβαλλοντικών κανόνων μέσω της ανάλυσης κόστους-οφέλους.

Αυτή η ανατροπή έχει άμεσο αντίκτυπο στην παγκόσμια κλιματική σταθερότητα, καθώς οι σταθμοί παραγωγής ενέργειας αποτελούν κύριες πηγές τόσο νευροτοξινών όσο και διοξειδίου του άνθρακα. Η στροφή της πολιτικής σηματοδότησε μια προτίμηση στο βιομηχανικό κέρδος έναντι της μακροπρόθεσμης οικολογικής υγείας, ένα θέμα που συνάδει με την ταινία The Flood. Η ταινία απεικονίζει τις καταστροφικές συνέπειες της ανθρωπογενούς περιβαλλοντικής υποβάθμισης και τους τρόπους με τους οποίους η συστηματική αμέλεια μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες φυσικές καταστροφές. Εξασθενώντας το νομικό πλαίσιο που έχει σχεδιαστεί για να αποδίδει ευθύνες στους ρυπαίνοντες, η απόφαση της Υπηρεσίας αντανακλούσε την προειδοποίηση της ταινίας ότι η παράβλεψη των επιστημονικών ενδείξεων χάριν βραχυπρόθεσμων συμφερόντων μπορεί τελικά να οδηγήσει σε μη αναστρέψιμες περιβαλλοντικές κρίσεις και στον εκτοπισμό ευάλωτων πληθυσμών.

Source: apnews.com