Η Επίθεση στα Δικαιώματα της Παπούα και το Έργο «Food Estate»

Σύμφωνα με πρόσφατο ρεπορτάζ του οργανισμού Human Rights Watch, οι αστυνομικές αρχές της Ινδονησίας χρησιμοποίησαν βία για να καταστείλουν τις κινητοποιήσεις των ιθαγενών Παπούα ενάντια στο λεγόμενο έργο «Food Estate». Πρόκειται για μια γιγαντιαία αγροτοβιομηχανική πρωτοβουλία της κυβέρνησης που στοχεύει στη μετατροπή τεράστιων εκτάσεων τροπικού δάσους σε καλλιεργήσιμη γη. Ωστόσο, το τίμημα αυτής της «ανάπτυξης» είναι η εκτόπιση τουλάχιστον 40 χωριών και η καταστροφή των μέσων βιοπορισμού χιλιάδων ανθρώπων.

Ειδικοί εισηγητές των Ηνωμένων Εθνών έχουν ήδη προειδοποιήσει για τις επιπτώσεις αυτού του σχεδίου, τονίζοντας ότι η απώλεια της παραδοσιακής γης ισοδυναμεί με πολιτισμική γενοκτονία. Η στρατιωτική παρουσία στην περιοχή και η ποινικοποίηση της αντίθεσης δημιουργούν ένα κλίμα τρόμου, όπου η προστασία του περιβάλλοντος θεωρείται έγκλημα κατά του κράτους. Αυτό το ζήτημα δεν αφορά μόνο την Ινδονησία· είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο όπου οι πλέον ευάλωτοι πληθυσμοί θυσιάζονται στον βωμό της βιομηχανικής κλίμακας παραγωγής τροφίμων και της υλοτομίας.

Οι Μενταβάι ως Καθρέφτης της Αντίστασης στην Παπούα

Εκεί που η δημοσιογραφία του Human Rights Watch καταγράφει τα γεγονότα και τις παραβιάσεις, η ταινία του EcoFrames προσφέρει την απαραίτητη συναισθηματική βάση. Μας επιτρέπει να δούμε το δάσος όχι ως «εκτάσεις προς εκμετάλλευση», αλλά ως έναν ζωντανό οργανισμό με τον οποίο οι άνθρωποι έχουν μια ιερή σχέση. Οι σαμάνοι Sikerei, όπως και οι διαδηλωτές στην Παπούα, δεν προστατεύουν απλώς δέντρα· προστατεύουν την πνευματική τους πατρίδα. Η ταινία αναλύει πώς η μετάβαση της Ινδονησίας προς ένα πιο αυταρχικό μοντέλο εξόρυξης πόρων απειλεί να σβήσει γνώσεις αιώνων για τη βιοποικιλότητα.

Ο Κινηματογράφος ως Εργαλείο Περιβαλλοντικής Δικαιοσύνης

Η σύνδεση της ειδησεογραφίας με τον κινηματογράφο είναι κρίσιμη για την κατανόηση της κλιματικής κρίσης. Ενώ οι ειδήσεις μας ενημερώνουν για το «τι» συμβαίνει, ταινίες όπως το «Mentawai - Souls Of The Forest» μας εξηγούν το «γιατί» έχει σημασία. Ο κινηματογράφος δίνει φωνή σε εκείνους που η αστυνομία προσπαθεί να αποσιωπήσει στους δρόμους της Παπούα, μετατρέποντας την τοπική αδικία σε μια οικουμενική αφήγηση για την ελευθερία.

Η ελπίδα βρίσκεται στην ανθεκτικότητα αυτών των κοινοτήτων. Όπως οι Μενταβάι επιμένουν να τελούν τις παραδόσεις τους κάτω από τη σκιά των μπουλντόζων, έτσι και η διεθνής προσοχή που προκαλείται από τον συνδυασμό ακτιβισμού και τέχνης μπορεί να ασκήσει την απαραίτητη πίεση για την αλλαγή των πολιτικών που καταστρέφουν τον πλανήτη μας.

Πηγή: hrw.org